Jasełka

Wszyscy:

Przyszliśmy tu do Was z radosną nowiną,

Aby się pokłonić przed Bożą Dzieciną.

Przyszliśmy weseli, byście nas przyjęli.

Hej, kolęda, kolęda!

Scena I – Herod

 

Narrator:

Żył w dalekim kraju król Herod niecnota.

Niczego nie pragnął prócz władzy i złota.

 

Król Herod:

Mówią, że ta gwiazda Króla zapowiada.

Musi zginąć Niebożę, bo ja tutaj władam!

 

Diabeł:

Miarka się przebrała, Herodzie – ladaco.

Za Twe grzechy, za Twe zbytki,

Chodź do piekła, boś Ty brzydki!

 

Scena II – Zwiastowanie

Narrator:

Tutaj mieszka Maria, dziewczyna uboga.

A jednak wybrana przez samego Boga.

 

Anioł:

Nie bój się, Maryjo! Bądźże pozdrowiona.

Spośród innych niewiast jesteś wyróżniona.

Czy zgodzisz się być Matką Dziecięcia Bożego?

Ona świat ten zbawi, ocali od złego.

 

Maryja:

Oto ja służebnica Pana nad panami.

Niechże się tak stanie, niech Bóg będzie z nami.

 

Scena III – Betlejem

Narrator:

Do Betlejem ciemną nocką idzie Józef z Matką Boską.

 

„Pójdźmy wszyscy do stajenki” – kolęda.

 

Narrator:

Doszli wieczorem aż do Betlejem,

Wszędzie już było tłoczno i rojno.

Nie mogli nigdzie wynająć kąta,

Aby odpocząć, mieć noc spokojną.

 

Józef:

Tyle godzin idziemy o głodzie i chłodzie,

a tu drzwi zamknięte, brak miejsca w gospodzie.

 

Gospodarz:

Mam w górach stajenkę.

 

Józef:

Nie wiem, czy się godzi, aby się Syn Boży

W stajence narodził.

 

Gospodarz:

No to już się nie trapcie,

Dam Wam schronienie w tę noc grudniową.

Mam tu stajenkę, jest dach nad głową.

 

Maryja:

Gwiazda nad szopeczką jasnym blaskiem świeci.

Położymy w żłóbeczku Święte Boże Dziecię.

Niech witają je ludzie ubodzy i prości.

Niech razem z aniołami śpiewają z radości.

 

„Wśród nocnej ciszy” – kolęda.

 

Narrator:

Maryja w stajni powiła Syna, złożyła w żłobie, pewnie na sianie.

Powystawiały głowy zwierzęta, słysząc aniołów piękne śpiewanie.

„Za kominem świerszczyk stał” – pastorałka.

 

Maryja:

Śpij, dziecino moja mała,

Będę Ciebie kołysała.

Do serduszka Cię przytulę,

Kolędę zaśpiewam czule.

 

„Mroźna cisza” – pastorałka.

 

Scena IV – Pastuszkowie.

Anioł:

Bóg Wam się narodził w ubogiej stajence.

Idźcie się pokłonić Jemu i Panience.

 

Pastuszkowie razem:

Weźmy skromne dary: mleko, kawał chleba,

I serca gorące – więcej nic nie trzeba.

 

Pastuszek 1:

Do Betlejem pospieszajmy,

Dzieciąteczko przywitajmy.

 

Pastuszek 2:

Chodźmy, chodźmy, prędzej, prędzej!

Dary złóżmy mu w podzięce.

 

Pastuszek 3:

Przecież nic nie mamy!

Jak Go powitamy?

 

Pastuszek 4:

Mamy serca gorące i dusze płonące.

 

Pastuszek 5:

Damy miłość i podziękujemy,

Że zjawił się dzisiaj na Ziemi.

 

Pastuszek 6:

On nas miłością i dobrem obdarzy

I wiele cudów na świecie się zdarzy.

 

Pastuszkowie razem:

Chodźmy, chodźmy, prędzej, prędzej!

Przywitać Dzieciątko w stajence.

 

„Przybieżeli do Betlejem pasterze” – kolęda.

 

Scena V – Trzej Królowie

Narrator:

Ludzie jacyś idą, strojne na nich szaty.

Skądże u stajenki orszak tak bogaty?

 

Królowie razem:

Gwiazda jasna błysnęła, obwieściła nowiny,

Więc przyszliśmy za gwiazdą

Aż do Twojej krainy.

 

Kacper:

Witaj, Jezu malutki, co leżysz w żłobie.

W dowód mej miłości złoto daje Tobie.

 

Baltazar:

Witaj, Zbawco oczekiwany, upragniony i wyglądany.

Mirrę Ci daję w podzięce, za Twe wspaniałe serce.

 

Melchior:

Witaj, Dzieciątko Boże. Kłaniam się Tobie w pokorze.

Dziękuję za Twoje przyjście Panie i kadzidło w podarunku Ci daję.

 

Maryja:

Dziękuję Wam mili królowie i Wam skromni pastuszkowie.

Syn Boży w swym darze, drogę miłości Wam wskaże.

 

„Nie miały Aniołki choinki na Święta” – pastorałka.

 

Scena VI – Dzieci

Dziecko I

Jesteśmy wszyscy jak wielka rodzina,

Bo od tego miejsca zbawienie się zaczyna.

 

Dziecko II

Bądźmy dla siebie mili w każdej życia chwili.

 

Dziecko III

Dostaliśmy miłość w darze i dopiero czas pokaże…

Że miłością można czynić cuda i że zawsze to się uda.

 

Dziecko IV

Miłość to dar nad darami,

Weźmy go ze wzruszenia łzami.

 

Dziecko V

I dajmy ludziom na całym świecie,

Co nam przyniosło od Boga Dziecię.

 

Dziecko VI

Bo święta są właśnie po to,

By kochać ludzi z ochotą.

 

Dziecko VII

By uczyć się wybaczania, szacunku i pojednania.

 

Dziecko VIII

Zamiast oceniać i krytykować,

Lepiej serdecznie wszystkich miłować.

 

Dziecko IX

Czy zamieszkasz w tym sercu, Zbawco mój i Panie?

Gdzie nędzniejsze niż w stajni znajdziesz tam posłanie?

Ulituj się nade mną, nad stworzeniem Twoim.

Jakoś stajnią nie wzgardził, nie gardź sercem moim.

 

Dziecko X

Byleby została w sercach

Chodźmy cząstka mała

Tej jasności, co w Betlejem

Nockę rozjaśniała.

 

Wszyscy:

Za kolędę dziękujemy, zdrowia, szczęścia winszujemy na ten Nowy Rok!

 

„Rock, rock, rock, dobry rock!” – pastorałka.